Ո՞ւմ էր ձեռնտու Հրանտ Դինքի մահը, և ո՞վ էր կանգնած այդ ամենի ետևում

«Ակօս» թերթի խմբագիր Հրանտ Դինքի սպանության իրական մեղավորները չբացահայտվեցին դատարանի անազատության պատճառով: Այս մասին լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց Թուրքիայում լույս տեսնող «Ակօս» թերթի նախկին աշխատակից, Հրանտ Դինքի ընկեր Տիրան Լոքմագյոզյանը:

«Իրական մեղավորները չբացահայտվեցին, և այս փաստը ցույց է տալիս, որ դատարանն այդքան էլ ազատ չէր իր գործունեության մեջ: Ուշագրավ էր նաև այն, որ դատավորը դատավճռից հետո ինքն էլ հայտարարեց, որ բավարարված չէ: Մարդասպանն ավելի թեթև պատիժ ստացավ, քան սպանության պատվիրատուն, ով զենք էր տվել նրան ու հուշել սպանել»,-ասաց Տիրան Լոքմագյոզյանը:

Բանախոսը նաև հայնտում է, որ Հրանտ Դինքի մահից հետո իր հոդվածում Դինքի կյանքը, գործունեությունը և մահը համեմատել էր Գրիգոր Զոհրապի կյանքի, գործունեության և մահվան հետ: Ինչպես իր խոսքում նշեց Լոքմագյոզյանը, Գրիգոր Զոհրապը թե՛ պառլամենտում, թե՛ դրսում ազատ խոսում էր յուրաքանչյուր թեմայի շուրջ և գտնում էր, որ եթե Օսմանյան պետությունը լավ պետություն լինի, հայերն էլ այնտեղ լավ կապրեն: Նույն կերպ էր մտածում նաև Հրանտը: Երկուսի վերջն էլ նույնը եղավ՝ հարյուր տարի առաջ և հարյուր տարի հետո: 

Բանախոսի խոսքերով՝ Հրանտ Դինքին Հայաստանում ճանաչեցին իր մահից հետո, սակայն ճիշտ չճանաչեցին: «Նրան չսպանեցին Թուրքիայում որպես հայ ազգայնականի, ինչպես մտածում են Հայաստանում: Եթե նա լիներ այդպիսին, ապա նա կապրեր, քանի որ Թուրքիային միշտ պետք են ներքին և արտաքին թշնամիներ, և իրականում Թուրքիան օգտագործում է այդ թշնամիներին  իր քաղաքական շահերի համար»,-ասաց Լոքմագյոզյանը, հավելելով, որ  Դինքը մի երրորդ ուղի էր բացել, և այդ լեզվով ճիշտ բաներ էր խոսում, որը հասկանալի էր և՛ հայ, և՛ թուրք ազգայնականների համար: «Այդ պատճառով էլ Հրանտ Դինքի թաղման արարողությանը ներկա էին նաև թուրք ազգայնականներ»,-մեկնաբանեց բանախոսը: