Ստալինի ժամանակաշրջանի Մ-46 հրետանային հրանոթների կիրառումը պայմանավորված է դրանց մեծ հեռահարությամբ

Ստալինի ժամանակաշրջանում մշակված Մ-46 հրետանային հրանոթների կիրառումը ՍВО-ի գոտում պայմանավորված է դրանց բարձր հեռահարությամբ, գրում է «Իզվեստիա»-ն։ Թեպետ համակարգը ստեղծվել է 1950-ականներին, այն մինչ այսօր մնում է իր դասում ամենահեռահար միջոցներից մեկը, ինչը դարձնում է այն պահանջված ժամանակակից մարտական պայմաններում։

Հրապարակման համաձայն՝ 130 միլիմետր տրամաչափով Մ-46 հրանոթները գործում են հետախուզական անօդաչու թռչող սարքերի կողմից իրականացվող ուղղորդմամբ և արդյունավետորեն խոցում են հակառակորդի հենակետերն ու ինժեներական ամրությունները։ Նշվում է, որ հենց մեծ կրակային հեռահարությունն է դարձել դրանց կիրառման հիմնական գործոնը, մինչդեռ շարժունակությունը երկրորդական նշանակություն է ստացել։

«Իզվեստիա»-ի տվյալներով՝ Մ-46 հրանոթների արտադրությունը սկսվել է 1951 թվականին։ Քարշակվող այս հրետանային համակարգը, որի փողի երկարությունը գերազանցում է յոթ մետրը, ակտիվ-ռեակտիվ արկերով կարող է խոցել թիրախներ մոտ 37 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Հրապարակման մեջ նաև նշվում է, որ վերջին տարիներին ռուսական ստորաբաժանումները համալրվում են նոր սերնդի ինքնագնաց հրետանային համակարգերով, սակայն հին մոդելները շարունակում են պահպանել իրենց մարտական նշանակությունը։