Դանակահարության շարժառիթը

Աղքատությունը կամ սոցիալական  անմխիթար վիճակը մարդուն  երբեմն դանակը ձեռքը վերցնելու և հանցագործություն կատարելու առիթ են տալիս։

Նման մեկնաբանությունը թերևս ամենատարածվածն է, բայց արդյոք իրականում այդպես է: Դանակը բոլոր ժամանակների ամենաարյունոտ զենքն է: Եթե կա վեճ, ու վիճողներն էլ բորբոքված են, սթափ բանականությունը մղվում է մի կողմ ու ամենաազդեցիկ փաստարկը դառնում է դանակը: Ոստիկանության ամփոփաթերթիկներում դանահակահարության դեպքերը բազմաթիվ  են , իսկ հանցագործության դեպքերի  կտրուկ աճ է նկատվում:

Թե խնդիրը սոցիալականացնելը  որքանո՞վ է համապատասխանում իրականությանը,  փորձեցինք պարզե`լ զրուցելով հոգեբան Լաուրա Պետրոսյանի հետ։

ԼՈՒՐԵՐ.com–ի հետ զրույցում հոգեբանը ասաց.« Այն, որ այսօր սպանության դեպքերը ավելացել են անհերքելի փաստ է, բայց միանշանակ ասել, որ դրանք միայն սոցիալական խնդիրների հետևանք են ,իհարկե, սխալ է, քանի որ դրանք կարող են լինել և սոցիալական և հոգեբանական ։ Սովորաբար երբ անձը վեճի ժամանակ դիմում է զենքի օգտագործմանը , սա խոսում է նրա ագրեսիվության, թուլության և իր ուժերի վրա վստահ չլինելու մասին։ Հոգեբանական տեսանկյունից ակնհայտ է , որ իր ուժերին վստահ անհատը երբեք զենք գործի չի դնի  որոշակի հարցեր կամ խնդիրներ լուծելու համար»։