Նա կանի դա…

Վերջին ժամանակների ամենաքննարկվող թեմաներից մեկն էլ, անկասկած, մշակույթին վերաբերող հարցերն են: Հարցերն այս, սակայն, ամենևին էլ մշակութային բովանդակության չեն՝ ցավոք, ու որքան էլ կարող է տարօրինակ հնչել, ավելի շատ կրում են գաստրոէնթերոլոգիական բնույթ, քան՝  մշակութային: Ինչո՞ւ: Որովհետև միառժամանակ առաջ ՀՀ մշակույթի նախարարն առաջ էր քաշել մի միտք, որը բացի տարակուսանքից շատերի մոտ ուրիշ այլ զգացողություն առաջ չէր բերել. Օպերայում շուտով ռեստորաններ են գործելու ու ոչ միայն:

Այս մտքից, ի դեպ, չնայած հնչած քննադատություններին, Ամիրյանը չի պատրաստվում հրաժարվել. ապրիլի 18-ի իր ասուլիսում մարդը կածիք էր հայտնել, թե քննադատողները պետք է կարողանան իրենց վերաբերմունքը փոխել այդ երևույթի նկատմամբ. իբր ապագա ռեստորաններում, որոնք գործելու են հենց Օպերայի շենքում, այնպիսի մենյու է ներկայացվելու հաճախորդներին, որ ոչ ոք չի կարող անգամ պատկերացնել. քյաբաբ հաստատ չի լինելու: Ավելին՝ Ամիրյանը հավաստիացրել է, թե քայլ առ քայլ հասնելու են նրան, որ Հայաստանում մշակույթ փոխվի, ու մարդիկ այլևս ջինսերով չհաճախեն Օպերա:

Ի՞նչ կարելի է ասել այսքանից հետո: Երևիթե պետք է մի շատ տրամաբանական հարց հնչեցնել՝ ինչպե՞ս է Ամիրյանը պատրաստվում Հայաստանում նոր մշակույթ ձևավորել այն պարագայում, երբ դրան զուգահեռ ցանկանում է սաունա բացել Օպերայում: Ի գիտություն Ամիրյանի՝ այս դեպքում մարդիկ Օպերա են հաճախելու ոչ թե ասենք տաբատներով, այլ՝ «պլավկիներով», քանի որ սաունան մի վայր է, ուր այցելելու համար «պլավկիի» առկայությունը շատ ավելի էական է, քան ասենք այն հարցը, թե դասական տաբատ է կրում օբյեկտ այցելողը, թե Վռանգլեռ ջինսեր:

Հումորը՝ հումոր, բայց այս ամենն իրոք որ է՛լ ավելի անհանգստացնող է դառնում: Փաստորեն պետք է ֆիքսենք, որ Ամիրյանի մտահղացումն ամենևին էլ անհաջող էսպերիմենտ չէր, ու շուտով իրոք Հայաստանի կարևորագույն մշակութային օջախներից մեկում նոր թափ է ստանալու օբյեկտաշինությունը: Պատկերացնում եք, չէ՞, Օպերայի մի հատվածում հնչում է «Տոսկա»-ն, մյուսում, ասենք «պադվալում», մսակեր տղերքը իրենց կրքերն են բավարարում. մատերդ հետը կուտես…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ