Սփյուռքահայերին սոված են պահում...

Սփյուռքի նախարարության «Արի տուն» ծրագրի մասին, թերևս, շատ է գրվել ու խոսվել:  Չնայած բավական տևական ժամանակ է, ինչ այս ծրագիրը գործում է, ինչ Սփյուռքի նախարարությունը ՀՀ պետական բյուջեից միլիոնավոր դոլարներ  է ծախսում ծրագրի իրականացման համար, սակայն, համաձայնե՛ք, այսօր դժվար է հստակ մատնացույց անել այն դրական արդյունքները, որոնք տեսականորեն պետք է արդեն ստացված լինեին այս ծրագրից: Հայաստանում մի քանի օրով արձակուրդ անցկացնելն, ինչպես կյանքն է ցույց տալիս, ոչ մի էական արդյունքի չի հանգեցրել Հայաստան-Սփյուռք կապերի խորացման առումով, ինչը, նկատենք, միանգամայն բնական պետք է համարել:

Պարզվում է, սակայն, «Արի տուն» ծրագրի մասնակիցների շրջանում բավական լուրջ բողոքներ են հասունանում՝ կապված ծրագրի իրականցման ընթացքում շարունակաբար տեղ գտնող ճչացող թերությունների հետ: Մամուլում տեղեկություններ են հայտնվել, որ դիցուք ծրագրի մասնակիցներին նախարարության կողմից տրամադրվող սնունդն ուղղակի ծիծաղելի ծավալների է. ողջ օրվա համար՝ մեկ բուտերբրոդ, մեկ խնձոր ու ջուր: Իսկ էքսկուրսիոն ծրագրերից հետո էլ մարդկանց բերում-թողնում են քաղաքի կենտորնում ու հեռանում: Մի խոսքով՝ գլխառադ են անում:

Թե հատկապես ինչով  է պայմանավորված Սփյուռքի նախարարության անհարկի ժլատությունն այն պարագայում, երբ ամեն տարի բավական կլորիկ հումարներ են հատկացվում պետական բյուջեից դիցուք «Արի տուն» ծրագրի ըստ պատշաճի իրականացման համար, անկեղծ ասած՝ այնքան էլ հասկանալի չէ: Ասենք ի՞նչ է նշանակում մարդուն  մի ողջ օրվա համար հաց ու խնձոր տալը կամ մեքենայով բերելն ու քաղաքի մեջտեղում «բրախելը»: Տեսնես ի՞նչ տպավորություն է ստանալու սփյուռքահայը սեփական հայրենիքից, երբ նրա հետ վարվում են օտարականի պես, ու մի նորմալ չեն էլ կերակրում:

Տեսնես ո՞ւր են գնում Հակոբյանին հատկացվող միլիարդավոր դրամները…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ