Եվրոպացիները ստել են. Դավիթ Հարությունյանը բացահայտում է «ճշմարտությունը»…

Երկրում առկա պրոբլեմների ու թերությունների կոծկումը, դրանց արդարացումն ու նույնիսկ հրապարակային գովեստն իրականցնող պաշտոնյաների թվաքանակը Հայստանում այնքան էլ շատ չէ` մի քանի հոգի,որոնք,սակայն, իրենց վրա դրված այդ առաքելությունը սեփական կաշվից դուրս գալու գնով էլ լինի ջանում են անթերի կերպով կյանքի կոչել: Ճիշտ է` ոմանք երբեմն ընկնում են ծայրահեղությունների գիրկն ու արջի ծառայություն մատուցում ասենք նույն Հանրապետականին, սակայն, այն, որ նրանք համակարգի նվիրյալներն են, ոչ մի կասկած լինել չի կարող:
«Մածունի սև լինելու» վերաբերյալ ապացույցների պակաս երբեք չզգացող այդ պաշտոնյաներից մեկն էլ արդարադատության նախարար Դավիթ Հարությունյանն է, ով դեկտեմբերի 9-ին լրագրողների հետ հանդիպմանը, հանդես է եկել շշմեցուցիչ հայտարարությամբ ու վերջնականապես ապացուցել,որ իշխանության քայլերն ու գործողություններն արդարացնելու հարցում համակարգում չունի և ոչ մի մրցակից:

Այսպես` արձագանքելով խորհրդարանական ընտրությունների մասին ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ-ի վերջնական եզրակացությանը, ուր ասվում է, որ վարչական ռեսուրսի և ընտրակաշառքի կիրառումը էապես ստվերել են ընտրությունների ընթացքը,իշխանությունների «դատապաշտպանը» հայտարարել է,թե չկա որևիցե երկիր,ուր քաղաքական ընտրություններն անցնեն կատարյալ, հետևաբար` հայաստանյան վերջին ընտրությունները ևս իդելական չէին,սակայն Հայաստանում ամեն մի նոր ընտրություն մի հսկայական քայլ է առաջ` համեմատած նախորդների:Ասել կուզի` Հարությունյանը փաստացի վերջին խորհրդարանական ընտրությունների անցկացման որակն ու մակարդակը այդպիսով հավասարեցրել է ասենք շվեդականին.ի՞նչ կա որ,ո՞վ է ասել,որ Շվեդիայում էլ չեն կարող խախտումներ լինել,դրանք կան անգամ Նոր Զելանդիայում կամ սառնաշունչ Կանադայում,ոչ ոք չի կարող հերքել,հետևաբար`ոչ մի սարսափելի բան չկա նաև նրանում,ինչին ականատես ենք դարձել վերջին ընտրություններին: Ահա Դավիթ Հարությունյանի հայտարարության բուն էությունը:

Իհարկե, մարդն իր գործն է անում,ու ոչ ոք երևիթե իրավունք էլ չունի նրա «հացին վայիս լինելու»,բայց գոնե, հանուն արդարության, չենք կարող մի քանի հարց չուղղել նախարարին: Որտե՞ղ եք տեսել, այդ ո՞ր քաղաքակիրթ երկրում է գրանցվել այնպիսի մի բան,երբ մարդկանց օրը ցերեկով,առանց վախենալու,բոլորի աչքի դիմաց 10000 դրամներ են բաժանում ու կոնկրետ հրահանգում,թե ում պետք է ընտրեն և ում`ոչ: Որտե՞ղ է պատահում այնպես, որ ընտրատեղամասերում մրցակից թիմերի անդամները միմյանց «փոր թափեն» ու գլուխ ջարդեն, և կամ այդ ո՞ր քաղաքակիրթ երկրում են մարդկանց ահաբեկում,որ եթե չընտրես այսինչին կամ անինչին,երեխադ սովից կմեռնի ու աշխատանք այդպես էլ չի գտնվի քեզ համար: Իսկ միգուցե ասենք նույն Ֆինլանդիայում (արևմտյան երկրների օրինակներ ենք բերում,որովհետև Արևմուտք-Հայաստան հարաբերություններին առնչվող կարևոր հարցերի մեծ մասի կուրացիան Դավիթ Հարությունյանն է իրականացնում) ընտրությունների ելքը դեռ այն չսկսված արդեն իսկ պարզ է լինում բոլորի՞ն`անկախ ամեն ինչից: Ո՞ւմ է հետ է Հարությունյանը համեմատում Հայաստանն ու իբր հանգստացնում: Երևի Զիմբաբվեի՞…

Ցավոք, սա ևս մեկ անգամ փաստում է,որ ժողովրդավարական արժեքների ողջ կարևորությունը Հայաստանում մնում է այդպես էլ չգիտակցված: Չէ՛,կասկածելի օրինագծեր Ազգային ժողով մտցնելու, ժողովրդավարական իրական արժեքները խեղաթյուրելու հարցում մենք չեմպիոն ենք,ո՞վ կարող է ինչ ասել,բայց ահա մնացյալ հարցերում`իսկական ծույլիկ, ու չենք էլ ուզում հասկանալ,որ այդպիսով Հայաստանն ենք վտանգում,նրա հեղինակությունն ու ապագան:Ի գիտություն Դավիթ Հարությունյանի` մասսայական կաշառատվությունն ու զանգվածային կոռուպցիան ոչ մի կապ չունեն «ժողովրդավարական ընտրություններ» հասկացության հետ:

Իսկ միգուցե ունե՞ն, չէ՞ որ Դավիթ Հարությունյանն է ասում…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ