Կուշտը սովածին մանր է բրդում

Վերլուծական 23 Հունվար, 2018 16:51

ՀՀ կառավարությունը դեռ պետք է վերլուծի Հայաստանում գնաճի պատճառները, նոր հետեւություններ, ըստ այդմ` նաեւ քայլեր անի: Այդ մասին այսօր խորհրդարանում լրագրողների հետ զրույցում ասաց ՀՀ ֆինանսների նախարար Վարդան Արամյանը: Լրագրողները հետաքրքրվեցին` որքա՞ն ժամանակ է հարկավոր կառավարությանն այդ ամենն անելու համար: Նախարարը տարակուսեց հարցից. «Դուք ի՞նչ եք ուզում, որ հիմա ասեմ 12 օր, կամ…»: Նախարարը հիշեցրեց 2010-11 թվականները, երբ գնաճը յոթ տոկոսից բարձր էր ու հակընդդեմ հարց հնչեցրեց. «Ի՞նչ տեղի ունեցավ, այն ժամանակ սոցիալապես անապահով խավը մահացա՞վ»:

Կառավարության համար նորություն չէ, որ Հայաստանում գնողունակության կտրուկ անկում կա, դրա դեմն առնելու համար պետք է թիրախավորված քաղաքականություն՝ երկրում առկա բևեռացումը թուլացնելու համար. Իսկ դա միայն մի դեպքում է հնարավոր՝ աշխատատեղերի ստեղծմանը միտված արդյունավետ տնտեսական քաղաքականություն իրականացվի: Մինչդեռ այսօր մեր երկրում չմեռնելու գինը շատ ավելի բարձր է, քան նվազագույն աշխատավարձը, որը մենք, որպես պետություն, վճարում ենք աշխատողին: Ի՞նչ է ստացվում. քանի դեռ դանակը ոսկորին չի հասել, և սոցիալապես անապահով խավը ֆիզիկապես մեզ չի լքում ՝ ամեն ինչ նորմա՞լ է:

Իրականում, ստեղծված իրավիճակում մեկ մարդու չես մեղադրի: Նույն Արամյանն, օրինակ, ամիսներ առաջ հայտարարում էր, թե «անիրատեսական մուտքերով բյուջե կառուցելը նշանակում է թաքնված ռումբ դնել երկրի տակ»։ Շատ ճիշտ է ասում, բայց ի՞նչ է նշանակում «անիրատեսական մուտքերով բյուջե»։ Օրինակ` տարեկան 2,5 միլիարդ դոլարը անիրատեսական է, որովհետեւ շատ քի՞չ է, որովհետեւ կարելի է կրկնակի՞ն հավաքել, թե՞ հակառակը` իրատեսական չէ, որովհետեւ այդքան չեն կարողանալու հավաքել։ Նորանշանակ նախարարն ակնհայտորեն երկրորդ տարբերակը նկատի ուներ, այսինքն` գտնում էր, որ տնտեսության ներկա վիճակի պայմաններում այդքան փող հավաքելն իրատեսական չէ։ Եվ նա, իհարկե, իրավացի էր։ Իսկ հիշո՞ւմ եք, թե ընդամենը մի քանի ամիս առաջ ինչ ելույթ ունեցավ Սերժ Սարգսյանը։ Նա ճիշտ հակառակն էր պնդում` այս ամիս աննախադեպ ծավալի հարկեր ենք հավաքել, եւ «դեռ էլի տեղ կա»։ Այսինքն` Սերժ Սարգսյանն ասում է «ավելի շա՛տ հավաքեք», վարչապետի կադրերն ասում են` «նույնիսկ ներկայիս թիվը պահպանելն իրատեսական չէ, դա ռումբ է` դրված պետության տակ, հիմա մենք ո՞նց այդ ռումբը մեծացնենք»։ Իսկ մինչ ներիշխանական տարբեր թևերի միջև լատենտ պայքար է ընթանում ՝ տուժում է սոցիալապես անապահով խավը, և կարելի է նույնիսկ 7 տոկոս գնաճ էլ թույլ տալ, չէ՞ որ հասարակության մոտ արդեն իսկ իմունիտետ կա…

Ստելլա Խաչատրյան