Կուշտը սովածին մանր է բրդում

 

 

Իրականում, ստեղծված իրավիճակում մեկ մարդու չես մեղադրի: Նույն Արամյանն, օրինակ, ամիսներ առաջ հայտարարում էր, թե «անիրատեսական մուտքերով բյուջե կառուցելը նշանակում է թաքնված ռումբ դնել երկրի տակ»։ Շատ ճիշտ է ասում, բայց ի՞նչ է նշանակում «անիրատեսական մուտքերով բյուջե»։ Օրինակ` տարեկան 2,5 միլիարդ դոլարը անիրատեսական է, որովհետեւ շատ քի՞չ է, որովհետեւ կարելի է կրկնակի՞ն հավաքել, թե՞ հակառակը` իրատեսական չէ, որովհետեւ այդքան չեն կարողանալու հավաքել։ Նորանշանակ նախարարն ակնհայտորեն երկրորդ տարբերակը նկատի ուներ, այսինքն` գտնում էր, որ տնտեսության ներկա վիճակի պայմաններում այդքան փող հավաքելն իրատեսական չէ։ Եվ նա, իհարկե, իրավացի էր։ Իսկ հիշո՞ւմ եք, թե ընդամենը մի քանի ամիս առաջ ինչ ելույթ ունեցավ Սերժ Սարգսյանը։ Նա ճիշտ հակառակն էր պնդում` այս ամիս աննախադեպ ծավալի հարկեր ենք հավաքել, եւ «դեռ էլի տեղ կա»։ Այսինքն` Սերժ Սարգսյանն ասում է «ավելի շա՛տ հավաքեք», վարչապետի կադրերն ասում են` «նույնիսկ ներկայիս թիվը պահպանելն իրատեսական չէ, դա ռումբ է` դրված պետության տակ, հիմա մենք ո՞նց այդ ռումբը մեծացնենք»։ Իսկ մինչ ներիշխանական տարբեր թևերի միջև լատենտ պայքար է ընթանում ՝ տուժում է սոցիալապես անապահով խավը, և կարելի է նույնիսկ 7 տոկոս գնաճ էլ թույլ տալ, չէ՞ որ հասարակության մոտ արդեն իսկ իմունիտետ կա…

 

Ստելլա Խաչատրյան