Ադրբեջանը այն պետությունը չէ, որը բարոյական իրավունք ունի մատնացույց անել Հայաստանին. ադրբեջանագետ

Հայաստանը չի հասկանում, որ 30 տարվա ինքնամեկուսացման քաղաքականությունը ոչ մի օգուտ չի բերում։ Ավստրիայի եվրոպական և միջազգային հարցերով դաշնային նախարար Ալեքսանդր Շալենբերգի հետ մամուլիսի ասուլիսին ՀՀ ԱԳՆ Արարատ Միրզոյանի կողմից Ադրբեջանին ուղղված մեղադրանքներին այսպիսի արձագանք է հրապարակել Ադրբեջանի ԱԳՆ-ն։

«Այն, որ Հայաստանը, որը գրեթե երեք տարի չի կատարում Ադրբեջանի արևելյան շրջաններից դեպի Նախիջևան անխոչընդոտ տրանսպորտային ուղիներ բացելու իր պարտավորությունը, այժմ տարբեր պատրվակներով ձգձգում է տրանսպորտային ենթակառուցվածքների բացումը՝ ցույց է տալիս, որ այս երկիրը չի հասկացել, որ շուրջ 30 տարվա ինքնամեկուսացման իր քաղաքականությունը ոչ մի օգուտ չի բերում»,-ասված է հայտարարության մեջ։

ԼՈՒՐԵՐ.com-ի հետ զրույցում ադրբեջանագետ Արմինե Ադիբեկյանը նշեց, որ Հայաստանը երեսուն տարի ինքնամեկուսացված չի եղել, այլ պաշտպանված է եղել Ադրբեջանից, դրանք տարբեր բաներ են։ 

«Երեսուն տարի Հայաստանը շատ հաջող համագործակցել է աշխարհի բոլոր երկրների հետ՝ պաշտպանելով իր սուբեկտայնությունը, չի համագործակցել` Ադրբեջանի, Թուրքիայի և Պակիստանի հետ, դրանք այն երկրներն են, որոնք հանցակից են եղել և մասնակից Ադրբեջանի՝ 2020թ․- ի ագրեսիային Արցախում»,-ասաց Ադիբեկյանը և հավելեց, որ այն ինչ Ադրբեջանը անվանում է մեկուսացում, դա իրականում եղել է պաշտպանվածություն, մենք ունեցել ենք անսասան սահմաներ, պաշտպանված բնակավայրեր, ինչը Ադրբեջանին դուր չէր գալիս, որովհետև վերջինիս անհրաժեշտ է խոցելի Հայաստան, որին շանտաժի միջոցով կարող է պարտադրել յուրաքանչյուր հրահանգ։

Զրուցակցի խոսքով` Ադրբեջանը այն պետությունը չէ, որը բարոյական իրավունք ունի մատնացույց անել Հայաստանին կամ մեղադրել ինչ-որ բան չանելու մեջ, որովհետև Ադրբեջանը անընդհատ խախտում է իր սեփական ստորագրությունները, այդ թվում՝ 2020թ․-ի նոյեմբերի 9-ի համաձայնագիրը։

«Նիկոլ Փաշինյանը մի շարք անգամ Ադրբեջանին ասել է, որ եթե ձեզ ճանապարհ է պետք դեպի Նախիջևան Հայաստանի տարածքով՝ ես այդ ճանապարհը ձեզ տրամադրում եմ, բայց Ադրբեջանին ճանապարհ պետք չէ, այլ պետք է միջանցք։ Միջանցքի և ճանապարհի տարբերությունն այն է, որ ճանապարհը գտնվում է Հայաստանի վերահսկողության ներքո և ենթարկվում է Հայաստանում գործող օրենքներին և Հայաստանը տրանզիտի համար ստանում է վարձ, իսկ միջանցքի դեպքում Հայաստանը չի վերահսկում, գումար չի ստանում և կիսվում է երկու մասի, այսինքն` հատվում է, Հայաստանի  մի ծայրից մյուսը  գնալու համար քաղաքացիները պետք է անցնեն անձնագրային անցակետ, որը հսկվելու է Ադրբեջանի կամ Թուրքիայի կամ չգիտես ում կողմից, բայց ոչ Հայաստանի»,-ասաց նա։

Զալիբեկյան Լիլիթ