Կարիք չկա մտահոգվել ՀՅԴ խմբակցության փոքրությամբ. Դաշնակցականը՝ Արմեն Աշոտյանին

Դաշնակցական Գեղամ Մանուկյանը, պատասխանելով ԿԳ նախարար Արմեն Աշոտյանին, գրել է.

«21 տարի Դաշնակցության անդամ եմ։ Այդ տարիների ընթացքում ականատես եմ եղել տարբեր կողմերից Դաշնակցության նկատմամբ բազում վերաբերմունքների՝ թշնամականից (անգամ բռնի ուժի գործադրումով) մինչեւ կույր հավատարմության ու համակրության։ Թշնամիներից այնքան էլ չենք վախեցել։ Ճակատային է եղել կռիվը։ Շատ ավելի վտանգավոր մի մոտեցում կար Դաշնակցության նկատմամբ, որի արտահայտություններից մեկը 1992 թվականի հունիսի 29-ին Լեւոն Տեր Պետրոսյանի ելույթն էր։ Դրա ամփոփումը հետեւյալն է՝ Դաշնակցությունը ազգային արժեք է, բայց առջվա Դաշնակցությունը ուրիշ էր, Սփյուռքի Դաշնակցությունն է իրական կուսակցությունը, շարքերը շատ լավն են, ղեկավարներն են վատը։ Փորձված ռազմավարություն էր, որ որդեգրել էր Լեւոն Տեր Պետրոսյանը եւ նրա նմանները։ Այդ մեթոդը կիրառվել է մի ամբողջ հարյուր տարի։ Անգամ ՉԷԿ-ներն էին կիրառում։ Դրա պատճառն էլ կա։ Ճակատային կռիվ տալու Դաշնակցությանը անհնար էր հաղթել։ Ժողովրդից չես վանի ՀՅԴ-ին։ Այդ պատճառով էլ ՙսրտացավՙ էին դառնում կուսակցության նկատմամբ։ Երեւի հիմա էլ է վերակենդանանալու այդ ռազմավարությունը։ Բայց կարիք չկա։ Ինչպես նախկինում, հիմա եւս տապալվելու է։ Հանրապետական իմ բարեկամը ինչու՞ է ցանկանում, որ Դաշնակցությունը ավելի ուժեղանա։ Միայն թող չասի Հանրապետական իմ բարեկամը չասի՝ հանուն հայապահպանության կամ Հայ Դատի։ Նա պետք է քաջ գիտենա, որ անգամ իր ասած ՙֆալսստարտիՙ կամ կոալիցիայի դուռը շրխկացնելուց (Տարօրինակ է շրխկոց բառը ընթերցել։ Չէ որ նրանց դեմքերին էինք շրխկացնում) հետո, անգամ Հայություն էինք ոտքի հանում արձանագրությունների ու իրենց այդքան պաշտած ֆուտբոլային դիվանագիտության դեմ։ Հիմա ուզում են ավելի ուժեղանանք, որ սրբենք-թափենք այդ կործանարար քաղաքականությու՞նը։ Իսկ Դաշնակցությունն ուժեղ տեսնել երազողները պատանի կամ երիտասարդ տարիքում անդամագրվում են դաշնակցությանը, անգամ եթե այնտեղով կարիերա չեն կարող անել պետական համակարգում։ Այդ մարդիկ են Դաշնակցությանը համակրում։ Չեմ կարողանում հասկանալ մարդկանց, որ այլ կուսակցությունում են, ու մեկ էլ խոսում են մրցակից որեւէ կուսակցության ուժեղանալու կարեւորության մասին։ Կամ թե խոսում են, ուրեմն ընդունում են, որ հանձինս Դաշնակցության գործ ունենք ոչ թե շարքայային, ընտաական հաշվարկներով ստեղծված մի ինչ որ կազմակերպության հետ, այլ ավելին քան կուսակցությունն է։ Ու կարիք չկա մտահոգվել ՀՅԴ խմբակցության փոքրությամբ։ Հաջորդ քառօրյայում, կառավարության հետ հարցուպատասխանի օրը Արմեն ջան, մեկ հայացք որ նետես Հանրապետական խմբակցությանը, ու մտովի հիշես ՙԻնչ, երբ, որտեղ՚ ինտելեկտուալ խաղն ու քո անդամակցած կուսակցության ֆրակցիան, թերեւս մտահոգություններդ ուղղես սեփական կուսակցությանը։ Այ այդտեղ իրոք մտահոգվելու շատ պատճառ կա, առնվազն հանուն մեր ժողովրդի»։

Արմեն Աշոտյանի գրառումը կարող եք կարդալ այստեղ։