Արտեմ Ասատրյանն՝ ընդդեմ հաշմանդամների

 

Թերևս պարզ է, թե ինչպես է Արտեմ Ասատրյանը պատրաստվում լուծել այս խնդիրը: Ասատրյանն ընդամենը կացինն առնելու և կտրելու է այն մի քանի կոպեկը, որոնք հաշմանդամները ստանում էին իր հաստատությունից: Եվ հետո, նախարարն, օրինակ, ինչպե՞ս կարող է լիարժեք առողջացնել մեկին, ով, ասենք, արտադրական պրոցեսում կամ սահմանի վրա կորցրել է ձեռքը, ոտքը, տեսողությունը: Չէ՞ որ բաներ կան, որոնք այլևս չես վերադարձնի: Բացի այդ՝ բժշկասոցիալական փորձաքննության ոլորտն այդպես էլ չբարեփոխվեց՝ չնայած բազմաթիվ խոստումներին: Մինչ օրս էլ կասկածներ կան, որ պատշաճ հետազոտություն չի արվում ո՛չ փաստաթղթերի, ո՛չ էլ քաղաքացիների գանգատների մասով: Իսկ հաշմանդամության կարգը հաստատվում կամ հանվում է՝ «մատից հոտ քաշելով», օրվա տրամադրությամբ կամ «սիմպատիայով»: Մինչդեռ հաշմանդամության կարգին մարդիկ ձգտում են՝ թոշակ ստանալու, տարբեր արտոնություններից օգտվելու համար: Այս հանգամանքը, սակայն, Ասատրյանին առանձնապես չի մտահոգում. նա իր գերատեսչության առջև ծառացած խնդիրներն է լուծում, կոռուպցիոն ռիսկերն է նվազեցնում, պարզապես՝ ի հաշիվ ՀՀ քաղաքացիների առողջության և իրավունքների…

 

 

Ստելլա Խաչատրյան