«Վերջին 3 տարիներին ցեղասպանության ճանաչումը մտել է փակուղի. իշխանություններն իրականացնում են դավադիր ծրագիր»

ԼՈՒՐԵՐ․com-ը շարունակում է հարցազրույցների շարքը՝ Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակության օրվան ընդառաջ: Զրուցել ենք Հայ Դատի Մոսկվայի գրասենյակի ղեկավար, ՀՅԴ Ռուսաստանի Պատասխանատու մարմնի անդամ Ներսես Ներսեսյանի հետ:

Պարո՛ն Ներսեսյան, ի՞նչ եք պատրաստվում անել ապրիլի 24-ին. ակցիաներ, հավաքներ լինելո՞ւ են։ 

-Հաշվի առնելով ակցիայի անհնարինությունը Ռուսաստանում՝ հնարավորինս խուսափել ենք դրանցից: 23-ին կունենանք մոմավառություն, պսակադրություն, այնուհետև 24-ին կլինի մեծ համաժողով, որին կմասնակցեն գիտական, քաղաքական, վերլուծական շրջանակներ: Սա Ռուսաստանի հայերի միության նախաձեռնությունն է, իսկ Հայ դատի գրասենյակի նախաձեռնությամբ տեղի կունենա նաև կլոր-սեղան քննարկում, մի քանի ակցիաներ և նամակներ կփոխանցենք դեսպանատներին: Ամեն դեպքում, կփորձենք հարցը նորից բարձրացնել տարբեր շրջանակների առաջ: 

Վերջին 3 տարիներին ցեղասպանության ճանաչումը մտել է փակուղի, այն առումով, որ ամեն ինչ արվել է ցեղասպանության բարձրացման կարևոր խնդիրները ստվերելու համար: Մի իշխանությունից, որը ձգտում է Թուրքիայի հետ բարեկամության, չի կարելի սպասել Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ուղղությամբ ինչ-որ վճռական քայլերի, պետք է սպասել մեջքից հարվածի:

Ինչպիսի՞ դիրքորոշում ունեք ՀՀ ներկա իշխանությունների կողմից Թուրքիային և Ադրբեջանին ուղղված խաղաղասիրական հայտարարությունների շուրջ: Ինչի՞ կարող է հանգեցնել Թուրքիայի և Հայաստանի միջև սահմանի բացումը, ռիսկեր տեսնո՞ւմ եք:

-Մեզ համար անընդունելի է ներկա իշխանությունների թե՛ դիրքորոշումը, թե՛ արտահայտած տեսակետները. սա մեծ հարված է Հայ դատի պահանջատիրությանը: Հայկական գործոնը` աշխարհում ընդունված շատ կարևոր պահանջատիրություն, փորձում են ջնջել, կոտրել և սրա վտանգները մենք նաև հետագայում կզգանք: Այն ամենը, ինչ որ ձեռք է բերվել՝ տքնաջան աշխատանքի արդյունք է և որևէ հիմք չկա այդ բարեկամության կամ իրենց ձևակերպմամբ «չթշնամության» միջավայր ստեղծելը: Թե՛ Թուրքիան, թե՛ Ադրբեջանը ամեն օր ապացուցում են, որ իրենք հայ ժողովրդի ոխերիմ թշնամիներն են, և այն տարածքը, որը մենք հայրենիք ու Հայաստան ենք անվանում՝ պատկերացնում են առանց հայի: Այս պայմաններում գնալ բարեկամության՝ չգիտեմ, թե ինչ անուն կարելի է տալ: Այս իշխանությունները հենց առաջին իսկ օրից ապացուցել են, որ իրենք որևէ կերպ չեն ծառայում Հայաստանի և հայ ժողովդրի շահերին և հասել են նրան, որ Հայաստանը երբևէ այսքան թույլ ու կոտրված վիճակում չի եղել: Այս իշխանություններն իրականացնում են դավադիր մի ծրագիր. մի մասը՝ գիտակցաբար, մյուս մասը՝ շահադիտական նկատառումներով: Իրենք նաև կարողացել են մանիպուլացնել հասարակությանը՝ տեղեկատվական դաշտը ճիշտ և ագրեսիվ օգտագործելու միջոցով: Թշնամին նույնը կաներ, ինչ որ անում են իրենք, իսկ հայ ժողովուրդը կարող է կանխել այս աղետը:

Իշխանությունները վստահ են, որ հունիսի 20-ին կայանալիք արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում իրենք են հաղթելու, քանի որ վայելում են հասարակության սերն ու վստահությունը և կարող են հավաքել բավարար ձայներ։ Այսօր, երբ հեղափոխության էյֆորիան անցել է, արդյո՞ք մարդիկ նորից նրանց կընտրեն:

-Իշխանությունների վստահությունը խաբուսիկ է, իրենք շատ բաների վրա են վստահ, բայց կյանքը ցույց տվեց, որ շատ հաճախ իրենք ձախողել և ոչ մի հաջողություն չեն գրանցել: Ընտրակաշառքների ու ընտրակեղծումների միջոցով պիտի փորձեն մաքսիմումը քաղել, որովհետև չընտրվելն այս իշխանությունների համար հավասարազոր է ֆիզիկական ոչնչացման. սա պիտի գիտակցի հայ ժողովուրդը: Իրենց անվտանգությունն իշխանությանը մնալն է և ամեն ստորության կգնան, որպեսզի վերարտադրվեն: Ես չեմ կարծում, որ իրենք կընտրվեն, բայց ամեն ինչ կանեն դրա համար: Հայաստանի պետականությունը սպառնալիք է Նիկոլի և իր թիմի համար. անհամատեղելի են: 

Մենք  ամեն գնով պիտի հետ բերենք մեր կորցրածը, պիտի զինվենք ու հզորանանք, չպիտի համակերպվենք տարածքների օկուպացիայի հետ: Պայքարենք, որ հետ բերենք, որովհետև կորցնել` նշանակում է ընդհանրապես հրաժարվել մեր հայկական հարցից ու շահերից, եթե չկա Արցախ՝ չկա նաև Հայաստան, որովհետև Հայաստանը սուբյեկտ է Արցախով: Բայց այս իշխանություններն այնպես են անում, որ սփյուռքյան կառույցները կորցնեն իրենց ազդեցիկությունը, փորձ է արվել քանդել Սփյուռքը, շատ դեպքերում հաջողվել է. երբեք այսքան թույլ չենք եղել:

Պարո՛ն Ներսեսյան, իսկ ինչպես կգնահատեք Հայաստանում ստեղծված ներքաղաքական իրավիճակը: 

-Այս պահին Հայաստանում որպես այդպիսին քաղաքական կյանք գոյություն չունի. կա մեկ մարդու թատրոն, և մյուսները գերի են ընկել այդ մեկին: Այսօր այդ մեկ մարդը ունի բազմաթիվ հանցակիցներ և, գտնվելով մեկ նավի մեջ` ատամներով պահում են: Հիմա Հայաստանում քաղաքական դիսկուրս չի կարող լինել, դրա համար մենք ասում էինք՝ այո՛, ընտրությունը կարևոր է, բայց առանց Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորության: Նրա գլխավորությամբ ցանկացած գործողություն ու իրադարձություն նմանվելու է թատրոնի և չի կարող որևէ լուրջ տեղ տանել, ավելին՝ այս մեկը լինելու է շատ վտանգավոր ու կործանարար, իսկ քաղաքական գործիչները գերի են ընկել, որևէ մեկն իր դեմքը չունի:

Արփինե Հակոբյան