Հ1-ի «պադնոժկան»

Նոյեմբերի 2-ին Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում պրեմիերա էր: Երվանդ Ղազանչյանը բեմադրել էր Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին»: Հաջորդ օրը Հանրային հեռուստաընկերությունը, որ վաղուց մոռացել էր ֆիլմեր ցուցադրելը և անգամ կիրակիներն էր եթերը լցնում հիմնականում աղբով ու սերիալներով, ցերեկային եթերը տրամադրել էր նույն «Մորգանի խնամին» գեղարվեստական ֆիլմին՝ Ավետ Ավետիսյանի գլխավոր դերակատարմամբ՝ ըստ երևույթին իրեն հայտնի մեսիջները հղելով արդեն ծերացած Ղազանչյանին:

Ինչ խոսք, Ավետ Ավետիսյանի խաղը (նույնպես և պիեսի նախկին բեմադրության մեջ զբաղված Թաթիկ Սարյանի) այսօրվա դերասաններից և ոչ մեկը չունի, ինչ խոսք, այն ժամանակ երևի թե ինչ որ բան ուրիշ էր և երևի թե ուրիշ էր նաև նրանով, որ բարձր ճաշակ թելադրողն առաջին հերթին հենց հեռուստատեսությունն էր:

Ինչ վերաբերում է պիեսի նոր բեմադրությանը, ապա չի կարելի ասել, թե ամեն ինչ այդքան վատ էր, բեմադրության որոշ պահեր հաջողված էին, գլխավոր դերում հանդես եկող Հովակ Գալոյանը միջին կարգի դերասանի համար նորմալ էլ խաղում էր։ Նույնը կարելի է ասել նաև կնոջ դերում հանդես եկող Սաթենիկ Հախնազարյանի մասին, իսկ Նատաշա մարմնավորած Անի Քոչարյանը, օրինակ, ֆիլմի Նատաշայից հաստատ մի քանի անգամ ավելի սեքսուալ էր իր՝ մինչև վերջին խազը բացած ոտքերով ու մնացած ամեն ինչով:

Իհարկե, Հանրայինը հենց ա՛յն հեռուստաընկերությունն է, որ ունի և, ըստ էության, պետք է որ ունենա խրատներ տալու իրավունք, Հանրայինը ա՛յն հեռուստաընկերությունն է , որ պետք է ճաշակ թելադրի, սակայն այս ամենը, այդ թելադրողը հաստատ որ այսօրվա Հանրայինը չէ, որովհետև այսօրվա Հանրայինը ընդունակ չէ անգամ գիտակցել իր այսօրվա ցածր նիշան և ընդունել առողջ դիտողությունները:

Ինչ վերաբերում է պիեսին, ապա այն ավելի քան արդիական էր՝ հաշվի առնելով, թե այսօրվա հասարակությունն ինչպես է տառապում տեղական արտադրության «մորգանների» խնամի դառնալու ցավով, ինչպես է ապրում տեղական արտադրության մորգանիկ-օլիգարխիկների (Հայաստանում, ըստ էության, օլիգարխ չկա էլ, այստեղ օլիգարխիկներ են. մի երկու միլիոն ձեռք գցածն արդեն իրեն դնում է իր երազած միլիարդատիրոջ տեղը, իսկ լոթիությամբ ու ամբարտավանությամբ հաստատ ծալած ունի մորգաններին ու ռոկֆելլերներին) խնամիանալով. մամուլում ամենակարդացվող լուրերը «Օջախ» ռեստորանում էսինչի աղջկա կամ էնինչի տղայի հարսանիքներն են: Իսկ դրա կողքին դարձյալ նույն ողբերգությունն է՝ ինչ-ինչ պատճառներով հայրենիքից հեռացած հազարավոր մարդիկ, կործանված ընտանիքներ, կազինոներում կամ անբարոյական կանանց հետ մաշած կյանքեր:

- Բայց գիտե՞ք, պ-ն Ղազանչյան, նրանք, ում երևի թե մեսիջ ունեիք ուղղելու, հաստատ ձեր թատրոն չեն գա:

- Ոչի՛նչ, կարևորը մենք մեր գործն անում ենք: Գիտե՞ք, ախր սա մի ամբողջ սերնդի ողբերգություն է, այսօր նույն Լոսում իմ ճանաչածների 90 տոկոսը էս վիճակում է, երազում են թողնել գալ հայրենիք, թեկուզ էստեղ հաց չունենան ուտելու...

Լուսինե Կեսոյան