«Իմ ամենասիրելի ծաղիկն Արմանն է». Անահիտ Սիմոնյան

Սիրո փիլիսոփայության մասին գրվում է դարեր շարունակ: Բանաստեղծներն ու փիլիսոփաները սերը մարդկային ցեղի շարունակության միակ աղբյուրն են համարում, մինչդեռ գիտնականները չոր հետազոտությունների հիման վրա բացահայտում են սիրո բանաձեւը, որը նրանց կարծիքով, ոչ այլ ինչ է, քան քիմիական որոշակի տարերի միացություն։ Սակայն, ամեն տեսակ սահմանումներից անկախ, սիրո թեման եղել եւ մնում է ամենահետքրքիրն ու արդիականը։ Հատկապես, երբ սիրո մասին խոսում են հանրահայտ մարդիկ՝ պատմելով իրենց սիրո պատմությունը: Իր սիրո պատմությունը ‹‹NEWS.am Style››-ին վստահել է երգչուհի Անահիտ Սիմոնյանը։

Քանի՞ տարեկան էիք, երբ առաջին անգամ սիրահարվեցիք։

Առաջին դասարանում էի, երբ սիրահարվեցի Կիրիլ անունով մի տղայի:

Երբեւէ խոստովանել եք ձեր զգացմունքները, թե՞ կարծում եք, որ աղջկան հարիր չէ նման արարքը։

21-րդ դարում ենք, եւ, կարծում եմ՝ նորմալ է, երբ աղջիկն է առաջին քայլն անում։ Սակայն ինքս երբեք առաջինը չեմ խոստովանել:

Իսկ ինչո՞ւ։

Կարծում եմ՝ իմ խառնվածքով այնպիսի մարդ չեմ, ով կարող է առաջինը խոստովանել իր զգացմունքները:

Պատմեք Ձեր եւ Հայկոյի սիրո պատմությունը։ Ինչպե՞ս այն սկսվեց։

Ամեն ինչ սկսվեց տարիներ առաջ, երբ Հայկոն Ղարաբաղում համերգ էր կազմակերպում։ Նա զանգահարեց եւ ինձ էլ առաջարկեց մասնակցել համերգին։ Այդ օրվանից մտերմացանք, իսկ հետո դրան ավելացավ ‹‹Երկու աստղ›› նախագծին մեր համատեղ մասնակցությունը:

Երկա՞ր եք տանջել նրան, մինչեւ համաձայնել եք հանդիպել։

Մոտ մեկ ամիս տանջեցի, իսկ հետո սկսեցինք հանդիպել։

Իսկ ի՞նչ քայլեր էր անում Հայկոն Ձեր սիրտը նվաճելու համար։ Գուցե պատուհանի տակ սերենա՞դ էր երգում։

Սերենադ չի երգել, բայց անակնկալներ մատուցել է, որոնք, անկեղծ ասած, խիստ անձնական են պատմելու համար։

Այդ ընթացքում Հայկոյի ամենայուրօրինակ նվերը ո՞րն է եղել։

Նա ինձ նվիրեց իմ սիրելի զգեստը, որ տեսել, բայց չէի հասցրել գնել։ Հայկոն իմացել էր այդ մասին, եւ ինձ համար մեծ անակնկալ էր, երբ այն նվիրեց: Անչափ ուրախացա:

Իսկ ո՞րն է եղել Ձեր ամենահիշարժան նվերը նրան։

Անկեղծ ասած, ես անակնկալների մեծ սիրահար եմ եւ ինքս էլ, առիթ-անառիթ՝ ամուսնուս միշտ մատուցում եմ։ Այդ պատճառով էլ հիմա դժվարությամբ որեւէ կոնկրետ բան կհիշեմ։ Կարծում եմ՝ դրանք բոլորն էլ մեզ համար ինչ-որ առումով հիշարժան են:

Ասում են՝ սիրահարված ժամանակ մարդ կորցնում է իրականության զգացողությունը, իսկ ամուսնությունից հետո կինն ավելի իրատես է դառնում։ Ինչո՞վ եք Դուք առաջնորդվում, զգացմունքո՞վ, թե՞ բանականությամբ։

Անկախ ժամանակից եւ իրավիճակից, ես միշտ իրականության մեջ եմ ապրում։ Միշտ էլ առաջին հերթին գլխով եմ մտածում, ապա նոր ազատություն եմ տալիս զգացմունքներին:

Օսկար Ուայլդն ասում էր. «Սիրո հարցում բանականություն պետք է չլինի, այլապես այն հաշվարկի է վերածվում»։ Համաձայն չե՞ք։

Չեմ կարծում։ Եթե սերն իսկական է, այն ոչ մի դեպքում չի կարող հաշվարկ լինել:

Ի՞նչ եք կարծում, կնոջ եւ տղամարդու միջեւ ընկերություն հնարավո՞ր է, թե՞, այնուամենայնիվ, այն անպայման սիրո կվերածվի։

Կարծում եմ՝ հնարավոր է, առանց սիրո առկայության:

Ասում են՝ երբ ընտանիքում երեխա է ծնվում, սերը բաշխվում է հավասարապես: Արմանի ծնվելուց հետո ամուսնու հանդեպ Ձեր սերը կրկնապատկվեց, թե՞ կիսվեց երկուսի միջեւ։

Արմանի ծնվելուց հետո ես ավելի շատ սկսեցի սիրել ամուսնուս, կարելի է ասել Արմանը կրկնապատկեց իմ սերն ամուսնուս հանդեպ։

Բերնարդ Շոուն ասում էր, որ ‹‹Ամուսնությունը ձնակույտ է, որը տղան ու աղջիկն իրենց գլխին են թափում՝ ձգվելով ծաղկի հետեւից››: Համաձայնե՞ք Շոուի հետ, թե՞, այնուամենայնիվ, դուք քաղեցիք ամուսնության ձեր ծաղիկը։

Ես կարծում եմ, որ ամուսնությունը ծաղիկներով լի դաշտի է նման, եւ դա սիրող զույգին միավորող լավագույն տարբերակն է: Իսկ ծաղիկներով լեցուն այդ դաշտում իմ ամենասիրելի ծաղիկն Արմանն է, ով իմ ու Հայկոյի երջանկությունն իսկապես կատարյալ է դարձրել: