Վարչապետի «նոու-հաուն»

Վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը գտել է 21-րդ դարի առեղծվածը: Իսկ քանի որ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը Հայաստանի Հանրապետության վարչապետն է, նշանակում է, որ հենց մեր երկրին է վիճակվելու դառնալ 21-րդ դարի տիրակալը:

Սարգսյանը, մասնակցելով Տնտեսագիտական համալսարանում մեկնարկած «Ազգային տնտեսության մրցունակության բարձրացման հիմնախնդիրները» թեմայով 22-րդ գիտական նստաշրջանի բացմանը, հայտարարել է. «21-րդ դարում հաջողության են հասնում այն երկրները, որոնք կարողանում են համաշխարհային շուկայում հանդես գալ նոր գիտելիքի ստեղծմամբ: Ինդուստրիալ հասարակությունից անցումը պոստինդուստրիալ հասարակության ենթադրում է տեղափոխվել գիտելիքի ոլորտ»:

Վարչապետական այս բացահայտումներից հետո երևի թե մեր ընդդիմադիրներն էլ վերջապես հանդարտվեն ու հասկանան, թե ինչու են Սարգսյանի ելույթներից անհետացել «գերազանցության կենտրոնները», «համազգային նախագծերն» ու մյուս հավակնությունները: Ի՞նչ կարիք կա տնտեսության ճյուղեր զարգացնելու՝ ինչի վրա զարմանում էին շատերը՝ 2013թ. բյուջեն դիտարկելիս, երբ 21-րդ դարում աշխարհի տիրակալ կդառնա այն պետությունը, որին կհաջողվի հայտնագործել այդ նոր «փիլիսոփայական քարը»՝ «նոր գիտելիքը»:
Աշխարհը ինդուստրիալից թևակոխում է պոստինդուստրիալ ժամանակաշրջան. ահա թե ինչու Հայաստանին այլևս պետք չէ մեծ հույսեր կապել ինդուստրիա ունենալու, զարգացնելու հետ: Ինդուստրիայի ժամանակներն արդեն անցնում են: Այս ամենը, բնական է, որ հասարակ մահկանացուներին հասու չէր կարող լինել, բայց այդ ամենը ժամանակին գիտակցել էր հասարակ մահկանացուների հետ միայն երբեմն-երբեմն երկրային շփումներ ունեցող և իր վերերկրային մտքերը արտահայտող Տիգրան Սարգսյանը. իսկ այդ մահկանացուները զարմանում էին, թե ինչու 2008-ից այս կողմ կառավարող վարչապետը միայն գերհզոր նախագծեր է ներկայացնում, մինչ իրենք՝ հասարակ մահկանացուները, շարունակում են հետևել իրենց հեռավոր նախնիների օրինակին ու հողը մշակել բահ ու քլունգով:

«Աղքատություն ծնող պատճառները կրթության և աշխատատեղերի բացակայությունն են: Աղքատ ընտանիքներում կրթվածության մակարդակը շատ ցածր է, քանի որ կրթությունը հասանելի չէ: Այսուհետ վերջիններիս կրթության ծախսերը պետությունը վերցնելու է իր վրա, և աղքատությունը չպետք է պատճառ հանդիսանա, որպեսզի սոցիալապես անապահով ընտանիքների երիտասարդները կրթություն չստանան: Դրանով պայմանավորված՝ 2013 թվականի պետական բյուջեի ֆինանսական միջոցների վերաբաշխումը կատարել ենք հօգուտ այս ռազմավարության: Լրացուցիչ միջոցներն ուղղելու ենք կրթական ծրագրերի իրականացմանը, առաջին հերթին՝ աղքատ ընտանիքների համար»,- ասել է Տիգրան Սարգսյանը:

Այդ նույն հասարակ մահկանացուները նաև կարծում էին, թե Հայաստանում կրթությունն անվճար է, ու եթե աշխարհում ինչ-որ ցուցանիշով մեր երկիրը կարող է համարվել առաջատար, ապա՝ միայն կրթության շնորհիվ, և որ բուհերի ու այդպես էլ չգործածվող դիպլոմների պակաս մեզանում չկա: Բայց արի ու տես, որ այլ են հասարակ մահկանացուների մտքերը, այլ՝ Տիգրան Սարգսյանինը: Եվ փաստորեն, վարչապետն այս անգամ էլ որոշել է բոլոր աղքատներին դարձնել դիպլոմավոր աղքատներ, որից հետո դիպլոմն իր գործը կանի, և Հայաստանը կվերածվի պոստինդուստրիալ (մեզ ինդուստրիա այդպես էլ պետք չի գա), «նոր գիտելիք» երկնող 100-տոկոսանոց դիպլոմավորների երկրի:

ՀԵՏԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

Վարչապետի հետ գրեթե համընթաց կողմնորոշվում են նաև նրա հավատարիմները: Օրինակ՝ Ֆինանսների նախկին, այժմ՝ Էկոնոմիկայի նախարար Տիգրան Դավթյանն էլ էր մի ժամանակ սիրում գերհզոր նախագծերից խոսել՝ «Գյումրու տեխնոպարկ», «Դիլիջանը՝ ֆինանսական կենտրոն», ավիաշինություն, տրակտորաշինություն... Ազգային ժողովում «Բյուջե-2013»-ի քննարկման ժամանակ բառ անգամ չկար, օրինակ, ավիաշինության վերաբերյալ: Երբ այդ մասին հարցրինք պարոն նախարարին, նա զարմանալիորեն զարմացավ՝ կարծես առաջին անգամ էր լսում, որ Հայաստանում ավիաշինության ծրագիր է եղել, իսկ հետո, երբ հիշեցրինք, որ հենց նախարարության կայքում էր դրված եղել այդ ծրագիրը, լայն ժպտաց և բացատրեց. «Աաաա՜, մենք հիմա նոր կայք ունենք, նայե՛ք, կտեսնեք, այնտեղ չկա՜ այլևս»:

Տեսնու՞մ եք՝ ինչ հեշտ են լուծվում Հայաստանում բոլոր ծրագրերը...

Լուսինե Կեսոյան