Իրավիճակին անհաղորդ...

Ըստ վերջին ցուցանիշների՝ Հայաստանում վերջին շրջանում տնտեսական ակտիվությունը կազմել է ավելի քան 6%: Թե իրականում ինչ թիվ է սա, իհարկե, մի փոքր վիճելի հարց է, քանի որ թվեր նկարելու ու դրանք գովազդելու հարցում դժվար թե ՀՀ կառավարությանը մրցակից գտնվի, փաստը, սակայն, որ նման թիվ է հրապարակվել, մնում է անհերքելի:

Իրականում ակնհայտ է, որ խոսել տնտեսական աշխուժության մասին՝ կարելի կլիներ միայն այն դեպքում, եթե տնտեսությունում գոնե վերջին մի քանի ամիսներին ռեալ նեդրումներ կատարվեին, քանի որ ցանկացած տնտեսության համար հենց ներդրումներն են, որ թողնում են ռեալ ազդեցություն: Իսկ այս ամենն իր հերթին՝ նշանակում է, որ կառավարության ուշադրության կենտրոնում պետք է լինի հատկապես ներդրումների թեման: Դատելով, սակայն, ֆինանսների նախարար Վարդան Արամյանի վերջին հայտարարությունից, այստեղ այնքան էլ չեն մտածում անիրատեսական թվացող թեմաների շուրջ. նախարարը, խոսելով ներդրումների թեմայով, հայտարարել էր, թե ամեն դեպքում 6.6% տնտեսական ակտիվությունը փաստում է, որ ունենք տնտեսական աշխուժություն՝ հավելելով. «Այդ միտումը, բնականաբար, պահանջում է, որ ներդրումներ կատարվեն, և ամեն դեպքում՝ վերջին ամիսներին պետք է որ ունեցած լինենք ներդրումների աշխուժացում»:

Համաձայնե՛ք, նախարարի տված թեական պատասխանն ավելի քան խոսուն է ու առաջ է բերում հարցեր, որոնք գործնականում պատասխան չունեն կամ որոնց պատասխանները հնչում են ոչ այնքան հաճելի կերպով: Արդյոք սխալ կլինի՞ այս ամենից ենթադրել, որ, դիցուք, Վարդան Արամյանը թքած ունի ներդրումների թեմայի վրա, ու հարկ էլ չի համարում ժամանակ հատկացնել ու հետաքրքրվել իրավիճակով, այն հարցով, թե կոնկրետ ինչ վիճակ է տիրում ներդրումների ասպարեզում: Այս պատասխանը, թերևս, լավագույնն է բնութագրում այն վերաբերմունքը, որ Կառավարությունում այժմ տիրում է՝ կապված ներդրումներ ներգրավելու հարցի հետ: Մինչդեռ կար ժամանակ, երբ միակ քննարկման թեման ներդրումներ բերելն էր... Ժամանակները, փաստորեն, փոխվել են:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ