Ո՞ւմ է սպասում նախարարը

Ճանապարհների հարցը Հայաստանում վաղուց վերածվել է մի հավերժական թեմայի, որի վերաբերյալ կարելի է անվերջ խոսել: Իրողությունն այս՝ պայմանավորված է հայաստանյան ճանապարհների անմխիթար վիճակով, բայց հատկապես այդ անմխիթար վիճակը ոչ մի կերպ շտկել չցանկացող չինովնիկներով, որոնք մեղմ ասած այնքան էլ բարեխղճորեն չեն իրականացնում իրենց գործառույթները:

Պարզվում է՝ 2017-ի բյուջեով «Միջպետական և հանրապետական նշանակության ավտոճանապարհերի ձմեռային պահպանում, ընթացիկ պահպանում և շահագործում» ծախսային հոդվածով հատկացվել է ավելի քան 7 միլիարդ դրամ: Իհարկե, պետք է նկատել, որ հատկացված գումարը բավական կլորիկ է՝ մանավանդ, եթե հաշվի առնենք այն, թե ինչի համար է նախատեսված այն, սակայն հարցը, թե ինչու այդպես էլ դեռևս ձմեռվանից հետո ճանապարհների նորոգման գործը նախարարությունը չի շտապում գլուխ բերել, այդպես էլ մնում է անպատասխան:

Թե ինչ է մտածում նախարար Վահան Մարտիրոսյանն այս հարցի հետ կապված, թերևս կարելի է միայն կռահել, քանի որ նա դեռևս, կարծես, չի շտապում հասարակության ամենալայն զանգվածներին հուզող հարցին՝ ճանապարհների վերականգնման խնդրին լուծում տալ կամ գոնե արտահայտվել, բայց որ խնդիրն իրոք հրատապ է, անկասկած է: Ձմեռն արդեն 4 ամիս է՝ ավարտված է, ինչը նշանակում է, որ գոնե որոշակի վերականգնողական աշխատանքներ արդեն պետք է կատարված լինեին, ինչը սակայն, չի արվել: Տեսնես ո՞ւմ կամ ինչի՞ն են սպասում կամ ի՞նչ են պլանավորում օգտագործել բազմամիլիարդ միջոցները: Միլիարդները մի օր այս երկրում պե՞տք է ծառայեն իրենց նպատակին, թե՞ ոչ...

Դավիթ ԲԱԲԱՆՎՈՎ