Կամ ցեղասպանվում ենք, կամ ինքնասպանվում...

Երգահան, հեղինակ-կատարող, բանաստեղծ Ազատ Աբրահամյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

«Երկու բան ենք լավ կարողանում.

Կամ ցեղասպանվում ենք, կամ ինքնասպանվում:

Հաղթանակնե՞ր...

Ունենք:

Բայց էլի երկու բան ենք լավ կարողանում.

Արյունով վերցնում ենք, թղթով՝ վերադարձնում:

Մեր գլխին պիտի ուրիշի մահակ լինի. 

համախմբվու՜մ ենք,միասնակա՜ն ենք դառնում,եկեղեցի՜,մշակու՜յթ,արվե՜ստ:

Ինքներս՝ մեզանով, ինքներս մեզ ենք մասնատում ու բաժանում, որովհետև եկեղեցի,արվեստ,մշակույթ,չսովորեցինք ունենալ առանց մահակի: Որովհետև սեփական մահակ ունենք,աշխա՜րհը չունի.

երկու բան է լավ կարողանում...

Ու էսպես, շարա՜ն-շարա՜ն,սեփական մահակից փախչում ու էլի ուրիշի մահակի տակ ենք տնավորվում՝ ասելով,թե հայը մի՜շտ եղել է,հավերժ էլ լինելու է:
Էդպես էլ չսովորեցինք՝ եկեղեցի՜,արվե՜ստ,մշակու՜յթ ճանաչել ու կարդալ...

Գրածս, ընդամենը ֆ.բ.-յան գրառում է, Ձեզ նեղություն մի տվեք...»: