Սերժ Սարգսյանի վերջնախաղը...

Հայաստանում կոռուպցիայի դեմ պայքարում տեսանելի արդյունքների բացակայության դեպքում Եվրոպական միությունը չի հատկացնի նախատեսված 15 մլն եվրո գումարը: Դեռ մայիսի 13-ին այս մասին հայտնել էր Հայաստանում Եվրամիության պատվիրակության ղեկավար Պյոտր Սվիտալսկին` հանդես գալով «Կառավարություն- քաղաքացիական հասարակություն» հակակոռուպցիոն համաժողովին: Նա ասել էր, որ Հայաստանի համար կոռուպցիայի դեմ պայքայրը պիտի համազգային համախմբման առարկա դառնա` իշխանությունների, քաղաքական կուսակցությունների, բոլոր հասարակական ինստիտուտների, քաղաքացիական հասարակության ներգրավմամբ:

Բովանդակային առումով նմանատիպ շեշտադրումներ էլ հնչեցին Սերժ Սարգսյանի՝ ՀՔԾ-ում ունեցած երեկվա ելույթում: Սարգսյանի արտահայտած մտքերն ամբողջովին համահունչ էին Արևմուտքի դիրքորոշմանը: Շատերի կարծիքով Սարգսյանի արևմտյան շրջադարձը պայմանավորված է նրանով, որ նախագահն այդպես փորձում է լեգիտիմացնել 2018-ի իր իշխանական հայտը: Նման մեկնաբանությունը հեռու է իրատեսական լինելուց այն պարզ պատճառով, որ Սերժ Սարգսյանի առջև նման խնդիր դրված չէ: Նրան հաջողվել է ստեղծել մի իրավիճակ, որտեղ ոչ համակարգի ներսում, ոչ էլ համակարգից դուրս՝ այլընտրանք Սարգսյանին՝ պարզապես գոյություն չունի: Հետևաբար, նախագահի հակակոռուպցիոն հռետորաբանության իրական մոտիվներն այլ են: Ամենայն հավանականությամբ, դա պայմանավորված է Արևմուտքից ֆինանսական աջակցության ակնկալիքով: Այն պարզ պատճառով, որ իշխանության և ռեժիմի գլխավոր խնդիրն այսօր՝ փողի բացակայությունն է: Սակայն ելույթներով ականջ չես շոյի, մանավանդ, որ Բրյուսելում և Վաշինգտոնում հստակ հասկացրել են, որ այլևս գերադասում են կոնկրետ արդյունքը` պերճախոս ելույթներից: Այժմ գլխավոր հարցն այն է՝ կգնա՞ արդյոք Սարգսյանը կոռուպցիայի դեմ իրական պայքարի, իրական գործողությունների, թե գիտակցելով, որ Արևմուտքը չի պատրաստվում հրաժարվել «այս քայլը կատարիր՝ այսքան կստանաս» սկզբունքից, կնախընտրի ֆինանսական այլ աղբյուրներ գտնել: Այնպիսի աղբյուրներ, որոնք ռեժիմից քաղաքական զոհաբերություն և նման թանկ գին չեն պահանջի:

Ստելլա Խաչատրյան