Ինձ մի բան է հուզում, որ իմ հայրենիքը վերջնականապես չկործանեք․ գնդապետ Մախսուդյան

Ես մեկ-մեկ ինձ ասում եմ՝ կարո՞ղ է իրականում ես տեռորիստ եմ, կարո՞ղ է ահաբեկիչ եմ, ես ինքս իմ վրա էի կասկածում արդեն։ Այս մասին, այսօր՝ հոկտեմբերի 2–ին, Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի Շենգավիթի նստավայրում «Սրբազան պայքար» շարժման գործով ամբաստանյալ գնդապետ Մհրան Մախսուդյանը։

Ինչպես Ֆրունզիկ Մկրտչյանն է ասում՝ կարո՞ղ է ընկել եմ ավտոյի տակ։ Հիմա ես էի կասկածում, բայց առաջ օրից էլ ես ասել եմ, որ իշխանական քարոզչամեքենան հրամցրեց բոլոր հեռուստաընկերություններով ժողովրդին, որ մենք հանցագործ ենք։

Առավոտը ժամը 7:30 պատերի վրայով հարձակվեցին, մտան մեր տուն, իմ 70 տարեկան մայրս միայնակ էր տունը, հարձակվեցին և իմ տան վրա, և մորս տան վրա։ Պատրաստված գործողություն էր։ եթե այդպիսի պատվաստված մարդիկ ունեինք մեր քննչական կոմիտեում կամ ծառայություններում, ապա 44-օրյա պատերազմում կգային մոտս, Կարմիր շուկայում տեղը ցույց կտայի իրենց, թե որտեղ պատերազմեն, որտեղ կռվեն։

Ինձ ճանաչելով որպես ահաբեկիչ, վերջնականապես իրենց դեմքները պատռվեց այսօր։ Եթե նամուս թասիվ ունենան, իրենք պիտի այստեղ չլինեն։ Մեզ մեղադրողներն էլ, մեզ պատժողներն էլ, որոնք փորձում են մեզ պատժել։ Եթե ինչ-որ մեկը լավ է զգում, ես, որես իմ ընտանիքից, իմ ծնողից հեռու բանտարկված մնամ, չտեսնեմ իմ իմ երեխաներին, գլուխներդ դրելով բարձին, դուք լավ եք զգում ձեզ երևի, որ գնդապետ Մախսուդյանը վերջնականապես Վարդաշեն հիմնարկում է։

Ասեմ, ես այնտեղ հիմա էլ լավ եմ զգում ինձ, բայց ինձ մի բան է հուզում, որ իմ հայրենիքը վերջնականապես չկործանեք»,–ասաց նա։