Մուգ գույնիները մամաս ա փակել, բացերը՝ զոքանչս. Ուրֆանյանի զինվորի հիշողությունները

«Արմենակ Ուրֆանյանի հետ աշունը պոստ հելանք, դե վաշտիս հրամանատարն էր, էդ անգամ ինքը մեր դիրքի ավագն էր, արձակուրդից էր վերադարձել։ Նստեցինք հաց ուտելու մեկ էլ մի արկղ պահածոներ բերեց, լոլիկ էր ու լիքը բաներ, շատ համեղ էին, հարցրի՝ պարոն կապիտան ովա՞ սենց համով սարքել, ասեց՝ «էն մուգ գույնիները մամաս, բացերը զոքանչս»․․․ ժպիտով ասաց....

Քյարամի հետ էլ, երբ պոստ էինք պահում ինքն էլ էր հետը պահածոներ բերում, նստեցինք հաց կերանք ասեց՝ «բա Կարեն ջան, տեսնու՞մ ես ինչ լավ մամա ունեմ»...

Մի՞թե ծառայել ու կռվել եմ հերոսների հետ, մի՞թե չկան նրանք, մի՞թե արդար էր այդքան ջահել թողնեին մեզ ու գնային.... Դուք միշտ կենդանի եք իմ ու բոլորի սրտերում...»

Կարեն Թորոսյան