Մի՞ թե Ծառուկյանին կդավաճանեն ԲՀԿ տեղական կառույցները 2013-ի նախագահականին

Մարդկային կյանքում կան արժեքներ, որոնք, ըստ էության, յուրաքանչյուր գիտակից մարդ պետք է վեր դասի ցանկացած տիպի երկնային հաճույքից՝ փառքից, փողից, իշխանությունից … ։ Լավ է ասված, բայց ո՞ւմ համար…

Երբ զննում ես շուրջբոլորդ ու տեսնում, թե ինչ է կատարվում աշխարհում, մի պահ մարմնովդ դող է անցնում, երբ լսում ես, որ օրական հարյուրավոր մարդիկ են մահանում, սկսում ես մարդկային տեսանկյունից մտածել գլոբալ խնդիրների մասին, այնուհետև տևական վերացական ճահճից դուրս ես գալիս ու հանդիպում մեր՝ հայաստանյան իրականության ամենավեհ էավաճառությանը, որը թերևս զատել մարմնավաճառությունից անհնարին է՝ գործում են նույն սկզբունքներն ու կանոնները։ «Էս գիշեր 10.000 դրամով սրա հետ կքնեմ»-ին ուղղակի փոխարինում է ««իքս» պաշտոնի դիմաց ընտրություններին սրան կսատարեմ»-ը։ Ասեք, որ իրականում սկզբունքը նույնն է. վաճառել էություն, թե մարմին՝ ո՞րն է հոգեպես ավելի ազնիվ։ Ազնվության իսպառ բացակայության պատճառով էլիտար քաղաքական վերնախավում հարցը վերափոխվում է «Վաճառվե՞լ, թե՞ չվաճառվել, ո՞րն է հոգեպես ավելի անհրաժեշտ» հարցի։

Հարցը ավելի ցայտուն ձևով արծածվում է 2013-ի նախագահականի շեմին ու նամանավանդ իրենց ընդդիմություն անվանող այլընտրանքների շրջանում։ Իսկ գնելու առաջարկը հրապարակ նետած գլխավոր այլընտրանքը ԲՀԿ-ն է, որը, որքան էլ փորձում է իրեն մեջտեղից ճղելով ցույց տալ ժողովրդին, որ ներկայացնում է ժողովրդի ձայնը, ցավն ու հոգսերը, միևնույնն է, երբ գալիս է գիտակցված՝ որպես այդպիսիսն լուրջ քայլ անելու պահը, մնում է նույն 2008-ի իշխանամետ կցորդ կառույցը՝ մերկացնելով այս ողջ ընթացքում Վարդան Օսկանյանի և Նաիրա Զոհրաբյան «լուրջ» բլեֆը։ Այլապես ինչպես կարելի է բացատրել այն, որ Գյումրու նորընտիր ԲՀԿ-ական քաղաքապետը հայտարարել է, թե թիվ 35 ընտրատարածքում կայանալիք լրացուցիչ պատգամավորական ընտրություններում տեղական կառույցը սատարելու է ՀՀԿ-ական Արման Սահակյանին, եթե միևնույն ժամանակ նույն ընտրատարածքում իր թեկնածոււթյունն էր առաջադրել ՀԱԿ անդամ Մուրադ Գրիգորյանը։ Ուշագրավ է, որ Մուրադ Գրիգորյանը հայտարարել էր, որ չնայած պաշտոնական բանակցութուններ չեն եղել, բայց ընդդիմադիր կառույցները սատարելու են իր թեկնածությունը: Այստեղից կարելի է եզրակացնել, որ գոնե Սամվել Բալասանյանի գլխավորությամբ Գյումրու տեղական կառույցը չի կարող համարվել ընդդիմություն։ Սա պարզեցինք, բայց ԲՀԿ-ն երբեք էլ իրեն չի համարել ընդդիմադիր ուժ, այլ իրեն կոչել է ընդամենը այլընտրանքային ուժ։ Բայց այսօր, ինչպես տեսնում ենք, այդ այլընտրանքային ուժն իր մեջ է փորձում կլանել ընդդիմադիր ուժերին և կարծես պրոցեսը մեկնարկել է։ Այն ժամանակ, երբ ԲՀԿ-ն ՀԱԿ-ի հետ օրակարգային խնդիրներ է լուծում, անգամ խոսվում է միասնական թեկնածուի մասին 2013-ի նախագահականին, չգիտես ինչու ԲՀԿ-ականները ՀԱԿ անդամին՝ հնարավոր դաշնակցին սատարելու փոխարեն սատարում են ՀՀԿ-ական թեկնածուին, երբ հենց նույն Բալասանյանը փոխարինելու է գնացել ՀՀԿ-ական «վատ» գործչի՝ պատճառաբանելով, որ հենց նույն ՀՀԿ-ն է իրեն ժամանակին աջակցել Գյումրու քաղաքապետի պաշտոնն ստանձնելուն։

Հենց այսպես էլ ԲՀԿ-ն իբր ջանքեր է գործադրում, իսկ տեղական կառույցը լավության տակից է դուրս գալիս։ Իսկ ԲՀԿ-ի պաշտոնական դիրքորոշումը տեղական կառույցի որոշման վերաբերյալ այսպիսին է՝ «Դա ԲՀԿ տարածքային կառույցի որոշումն է»։ Եթե այս սկզբունքով առաջնորդվենք, ապա նախագահականին էլ, շատ հնարավոր է, ինչ-ինչ լավությունների տակից դուրս գալու համար ԲՀԿ տարբեր տեղական կառույցներ սատարեն հենց ՀՀԿ թեկնածու Սերժ Սարգսյանին, վերջում էլ ԲՀԿ մամոլ խոսնակը կկանգնի ու կասի՝ «Դա ԲՀԿ տարածքային կառույցի որոշումն է, որը բխում է բացառապես տեղական խնդիրներից»։ Իսկ Գագիկ Ծառուկյանը՝ որպես ԲՀԿ առաջնորդ, որպես իսկական տղամարդ, տղայական պայմանավորվածություններ հարգող մարդ՝ ստիպված կլինի լուռ տանել տեղական կառույցների «դավաճանությունները»։ 

Այսպիսով՝ այս պարագայում 2013-ի նախագահականի շեմին կունենանք մի այլընտրանքային ուժ ԲՀԿ-ի տեսքով, որը հանգիստ, առանց շտապելու ու ավելորդ «ջղաձգումների» ըստ էության զբաղվում է ամենապարզունակ «հոգևորսությամբ», դրանով իսկ ընդդիմության գլխի տակ փափուկ բարձ է դնում և սպասում ճիշտ ժամանակին՝  շախմատային լեզվով ասած՝ տրամաբանական «Шах и Мат»-ին, որը կարող է լինել ԲՀԿ-ՀՀԿ պայմանավորվածության պտուղ: Սրանից զատ այլ տարբերակների դեպքում ԲՀԿ-ն նման վարքագծով կկորցնի այն ողջ կապիտալը, որը կուտակվել էր նրա իսկ  բանկում՝ 500 հազար քվեների տեսքով։      

...Եվ այս կարգավիճակում, մինչև չվերանա էավաճառությունը, գոնե քաղաքական գործիչների մակարդակով անհնարին կլինի զատել առևտրականին իրական «գյուղացուց»։

Գևորգ Ավետիսյան