«Լիբերալը»...

Չէ՛, ով ինչ ուզում է ասել, բայց Իգնատի Առաքելյանը չափազանց վիճելի արդյունավետությամբ նախարար դուրս եկավ: Նույնիսկ եթե մեծագույն ցանկությունից դրդված փորձենք այս ոչ այնքան կարճ ժամանակահատվածում մի որևիցե լուրջ նախաձեռնություն մատնանշել կամ  կոնկրետ արդյունք համապատասխան ոլորտում, ապա անլուծելի խնդրի առաջ կկանգնենք. գործնականում անհնար է մատնանշել գեթ մեկ փաստ, որ կփաստեր, որ Առաքելյանն իր տեղում է:

Պարզվում է՝ Իգնատի Առաքելյանը լիբերալիզմի, լիբերալ տնտեսության վերաբերյալ սեփական պատկերացումներն ունի ու այն էլ ինչպիսի. նույնիսկ հոլանդացի հիպերլիբերալներն ուղղակի կնախանձեին նրան:

Այսպես՝ խոսելով Հայաստան ներմուծվող գյուղմթերքի թեմայով, որն, ի դեպ, իսկական պատուհասի է վերածվել հայ գյուղացիության գլխին, Իգնատի Առաքելյանը հայտարարել է, թե եթե մեր շուկան լիբերալ է, ուրեմն՝ պետք է թուրքական ու ադրբեջանական գյուղմթերք ևս մտնի երկիր, իսկ նկատառմանը, թե գյուղացուն խրախուսելու համար պետք է արգելել գոնե Թուրքիայից այնպիսի մթերքի ներկրումը, որն արտադրվում է Հայաստանում, Առաքելյանն արձագանքել է. «Մեր գյուղացուն խրախուսելու համար կարող ենք ամեն ինչ փակել և ապրենք մենք մեզանով: Բայց համոզվա՞ծ եք, որ այլ երկրները չեն փակի իրենց սահմանը մեր արտադրանքի համար՝ իրենց գյուղացիներին խրախուսելու համար»:

Համաձայնե՛ք՝ խոսքերն ուղղակի ավելորդ են: Փաստորեն՝ նախարարի իրապես ունիկալ պատասխանից կարելի է եզրակացնել, որ թե՛ Բաքվում, թե Անկարայում հայկական ապրանքների պակաս ընդհանրապես գոյություն չունի, ու Էրդողանն ու Ալիևն էլ մեր ամենաթանկագին կլիենտներն են, ասենք հայկական ծիրանի իսկական ֆանատներ: Եվ այսքանից հետո ու նման տրամաբանությամբ նախարար ունենալու պարագայում Հայաստանում ինչ-որ մեկը կարող է հույս ունենալ, որ երբևիցե մեր երկրում գյուղատնտեսություն կզարգանա՞: Մարդը փաստացի ստանձնել է թուրք- ազերիական խուժանի դատապաշտպանի դերն ու փորձում է «հիմնավորել» այն անմիտ քաղաքականությունը, որ գյուղատնտեսության նախարարությունը շարունակաբար վարել ու վարում է ոլորտում՝ աղետի շեմին կանգնեցնելով հայ գյուղացուն:

Փաստորեն՝ փոխարենը պարոն նախարարը ելքեր ու ուղիներ փնտրի՝ ինչպես կանխել Ալիևի աճեցրած բերքուբարիքի մուտքը Հայաստան, ինչպես հայկական շուկան չխեղդել Թուրքիայի բերրի դաշտավայրերում աճեցրած լոլիկով, փորձում է փաստացի հանդես գալ հայ-ադրբեջանական «բարեկամության» օգտին... Ա՛յ այսպես են անում, որ երկիրը առաջընթացի փոխարեն հետընթաց է ապրում. երևի ադրբեջանական խնձորների համը նախարարի բերանում է մնացել. բարի ախորժակ...

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ