Նախարարի իմացությամբ համակարգում աշխատում են քրեականնե՞ր...

Բնապահպանության նախարար Արծվիկ Մինասյանը ոչ մի գնով չի ցանկանում ընդունել այն փաստը, որ համատարած ծառահատումների դեպքերի առնչությամբ ինքն էլ ունի պատասխանատվության մեծ բաժին:

Երբ նրան հարցնում են այդ մասին, ընկեր Արծվիկը սկսում է խոսել օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ պատճառներից, որոնք չեն կարող ապահովել պատշաճ պահպանություն: Ըստ նրա, մենք պետք է իսկապես իրական գնահատենք փայտանյութի պահանջարկը, եթե այդ պահանջարկն այլ աղբյուրներից չենք կարողանում բավարարել, ապա հասարակության մի էական հատված դառնում է ագրեսիվ՝ պահպանվող տարածքի հանդեպ: Կարծես թե Արծվիկ Մինասյանը մոռանում է, որ Հայանտառի տարածքները կամ բնության հատուկ պահպանվող տարածքները վերահսկողության ներքո են ու հսկայական միջոցներ են ծախսվում հենց միայն այն բանի համար, որ «ագրեսիվներն» այնտեղ ոտք չդնեն: Բայց Արծվիկ Մինասյանի աբսուրդային պատճառաբանությունների շղթան այսքանով չի ավարտվում: Նա մի հրաշալի բացատրություն է գտել ստեղծված իրավիճակին, հայտարարելով, թե «Դիլիջան» ազգային պարկի աշխատակիցների զգալի մասը 1-2 անգամ արդեն դատապարտված է: Նա նաև ասել է, որ նախորդ տարիներին, նաև հիմա՝ կան հարուցված քրեական գործեր, տասնյակ մարդիկ ազատազրկման ու դրամական պատասխանատվության են ենթարկվել: Այստեղ են ասում՝ աչքներս լույս…Ստացվում է, որ նախարարի իմացությամբ՝ համակարգում աշխատում են դատվածներ ու քրեականներ, որոնք ընդհանրապես պիտի իրավունք չունենային զբաղվելու այնպիսի գործով, որտեղ պահպանության ու վերահսկման խնդիր կա: Սակայն այս փաստը կարծես թե այնքան էլ չի մտահոգում Բնապահպանության նախարարին, քանզի մտահոգված լինելու պարագայում միջոցներ կձեռնարկեր այդ վիճակն ուղղելու համար, այլ ոչ թե մանկան անմեղությամբ հանրությանը կհրամցներ այդ ավետիսը:

Թերևս նման կոնտինգենտի առկայությունը նույնիսկ ձեռնտու է Արծվիկ Մինասյանին, որովհետև ամեն անգամ, հենց անհրաժեշտ լինի, միշտ էլ մեղքը կարող է բարդել այդ մարդկանց գլխին: Ընդհանրապես, Արծվիկ Մինասյանը աբսուրդային բացատրություններ գտնելու մեծ վարպետ է: Վերջերս էլ նա հայտարարել էր, որ բնակչության աճի համար լուրջ անելիքներ կան բնապահպանության ոլորտում: Այսինքն՝ հազարավոր հայեր արտագաղթել են, որովհետև էկոլոգիական վիճակը վատ է եղել, հանքերն անօրինական են շահագործվել, ջրային պաշարներն անխնա են օգտագործվել, Սևանի ձուկը պակասել է, ծառահատումներ են եղել: Եվ հենց այս ամենը դադարեցվի, կսկսվի մեծ հայրենադարձությունը: Դե եկ վարդապետ, ու մի՛ խենթանա...

Ստելլա Խաչատրյան