Միստիկա…

Շատերը նկատած կլինեն, որ ներկայիս Կառավարությունը բավական թափանցիկ գործելաոճ է որդեգրել: Գոնե դրսի աչքի համար նման տպավորություն է ստեղծվում. ԶԼՄ-ները բավական հաճախ ու ակտիվորեն են լուսաբանում կառավարության անդամների գործունեությունը, քննարկման առարկա դարձնում նրանց որոշումները,քայլերը և այլն: Մի խոսքով՝ զգացվում է, որ Կարապետյանը փորձում է հնարավորինս թափանցիկ դարձնել կառավարության գործունեությունը:

Բայց նախարարությունների շարքում կա մի գերատեսչություն, որի ղեկավարի մասին ԶԼՄ-ները գործնականում ոչինչ չեն գրում: Եթե ուսումնասիրեք վերջին գրեթե մեկ տարվա հրապարակումներն, անմիջապես կնկատեք, որ դիցուք ՀՀ էներգետիկայի ու բնական պաշարների նախարար Աշոտ Մանուկյանի վերաբերյալ մամուլի հրապարակումները չափազանց ժլատ են, այս մարդուն շատերը նույնիսկ դեմքով չեն ճանաչում ու պարզ էլ չէ, թե հատկապես ինչով է զբաղված Մանուկյանն իր «կաբինետում»:

Պարզվում է, սակայն՝ ինչ-ինչ, բայց խորհրդավոր նախարարը սեփական շահերը կառավարությունում առաջ տանելու հարցում բավականին հաջողել է ու հիմա էներգետիկայի ոլորտում գործող «Ինվեսթմընթ մեդիա գրուպ (ԱՅ–ԷՄ–ՋԻ)»–ը կառավարության կողմից շնորհված արտոնության շնորհիվ ազատվելու է ներմուծվող տեխնոլոգիական սարքավորումների մաքսատուրքեր վճարելու պարտավորությունից: Ի դեպ՝ վերջին մի քանի ամիսների ընթացքում սա արդեն 2-րդ դեպքն է, ինչ այս ընկերությունը Կառավարությունից արտոնություններ է ստանում: Այստեղ ամենահետաքրքրականը, սակայն, այն է, որ «տարօրինակ» զուգադիպությամբ՝ «Ինվեսթմընթ մեդիա գրուպ (ԱՅ–ԷՄ–ՋԻ)»–ը ժամանակին հիմնադրել է Աշոտ Մանուկյանը՝ այն նույն նախարարը, որի ղեկավարած ոլորտում էլ հենց գործունեություն է ծավալում սույն ընկերությունը:

Թե ինչի մասին կարղ է վկայել հենց վերոհիշյալ ընկերության նկատմամբ կառավարության որդեգրած առանձնակի հոգածությունը, կարծում ենք՝ այնքան էլ բարդ չէ կռահել. ակնհայտորեն գործ ունենք բոլորիս հայտնի երևույթի հետ. ընկերության ու նախարարի միջև գոյություն ունեցող կապը չափից դուրս սերտ է, որպեսզի հնարավոր լինի չտեսնելու տալ կատարվածի իսկությունը: Տեսնես՝ եթե ընկերությունը հիմնած լիներ ոչ թե նախարարն, այլ, ասենք՝ Կառավարաության ու քաղաքական էլիտաների հետ որևիցե կապ չունեցող մեկը, կառավարությունը կրկի՞ն նման հոգածություն կցուցաբերեր դրա նկատմամբ, թե՞ կաներ ամեն բան՝ մրցակցությունից դուրս թողնելու համար…

Իսկ միգուցե այս հարցին պատասխանի Աշոտ Մանուկյա՞նը, բայց նա, ինչպես, միշտ, լուռ է…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ