Արմատական փոփոխությունների առաջքաշումը դեռ դրական արդյունք չի խոստանում

Facebook սոցցանցի օգտատեր Տիգրան Աբրահամյանն իր էջում գրել է.

«Նախկին ԱԳ նախարար Վարդան Օսկանյանը հայտարարել է, թե «Հայաստանի քաղաքական դաշտը բաժանվել է երկու բևեռների: Մի բևեռը՝ իշխանական, բնականաբար ուզում է վերարտադրվել, ինչը նշանակում է ստատուս քվոյի պահպանում: Մյուս բևեռը, որտեղ ավելի մեծ թվով քաղաքական կուսակցություններ են ներկայացված, հանդես է գալիս համակարգային և իրավիճակի կտրուկ փոփոխության դիրքերից»: Այն, որ իշխանությունները բոլոր երկրներում էլ ամեն ինչ անում են վերարտադրվելու համար, բնական է, սակայն դա ամենևին չի նշանակում, որ վերընտրվելուց հետո փոփոխություններ չեն լինում: Ավելին, որպես կանոն նախագահները առավել «համարձակ» փոփոխությունների գնում են հենց պաշտոնավարման երկրորդ ժամկետում (Այն երկրների դեպքում, երբ Սահմանադրությունը հստակ ֆիքսում է, որ «Նույն անձը չի կարող ավելի քան երկու անգամ անընդմեջ ընտրվել Հանրապետության Նախագահի պաշտոնում:) Ինչ վերաբերվում է «համակարգային և իրավիճակի կտրուկ փոփոխության դիրքերից հանդես եկող ուժերին, ենթադրում եմ, որ պարոն Օսկանյանը նկատի ունի ԲՀԿ-ին, ՀԱԿ-ին և ՀՅԴ-ին, ապա կառավարման համակարգի կամ ընտրակարգի փոփոխության կամ առհասարակ այլ արմատական փոփոխությունների առաջ քաշումը դեռ դրական արդյունք չի խոստանում: Ոչ մի փոփոխություն չպետք է ինքնանպատակ լինի, մինչ այժմ ԲՀԿ-ն դեռ չի ներկայացրել կառավարման համակարգի փոփոխության առաջարկի իր հիմնավորումները, որի գլխավոր հարցը հետևյալն է. «Ի՞նչ է փոխելու կառավարման համակարգի փոփոխությունը և արդյո՞ք դա հասարակական պահանջ է»:»